زمینه:
Allium cepa L. (از خانواده Liliaceae)، که با نام پیاز شناخته میشود، در سراسر جهان مصرف میگردد. پیاز و مشتقات آن شامل ساپونینها، آگلیکونها، کوئرستین، سپائینها، فلاونوئیدها، ترکیبات ارگانوسولفور و ترکیبات فنولی، خواص فارماکولوژیک و اثرات درمانی مختلفی را نشان دادهاند.
هدف:
در این مطالعه، اثرات ضدالتهابی، آنتیاکسیدانی و تنظیمکنندگی سیستم ایمنی پیاز و ترکیبات اصلی آن، همراه با مکانیسمهای مولکولی زمینهای ارائه شده است.
روشها:
پایگاههای داده شامل Web of Knowledge، Medline/PubMed، Scopus و Google Scholar برای مقالات منتشرشده بین سال ۱۹۹۶ تا پایان ژوئیه ۲۰۲۰ با استفاده از کلیدواژههای Allium cepa، quercetin، anti-inflammatory، antioxidant و immunomodulatory بررسی شدند.
نتایج:
A. cepa و ترکیبات آن، بهویژه کوئرستین، اثرات ضدالتهابی نشان دادند که از طریق کاهش تعداد کل و تفکیکی گلبولهای سفید، مهار کموتاکسی لکوسیتهای پلیمورفونوکلئر، مهار مسیرهای COX و LOX، و جلوگیری از تشکیل لکوترینها، ترومبوکسانها و پروستاگلاندین E2 (PGE2) اعمال شدند. همچنین باعث کاهش بیان VCAM-1، NF-κB، MARK، STAT-1، JNK، p38 و مهار اُستئوکلاستوژنز شدند.پیاز و مشتقات آن اثرات آنتیاکسیدانی نشان دادند؛ به گونهای که پراکسیداسیون چربی، NAD(P)H، MDA، NO، LPO و eNOS را کاهش داده و در مقابل، آنتیاکسیدانهایی مانند SOD، CAT، GSH، GPx، GSPO، TrxR، SDH، GST و GR و سطح تیول را افزایش دادند.
پیاز و مشتقات آن اثرات آنتیاکسیدانی نشان دادند؛ به گونهای که پراکسیداسیون چربی، NAD(P)H، MDA، NO، LPO و eNOS را کاهش داده و در مقابل، آنتیاکسیدانهایی مانند SOD، CAT، GSH، GPx، GSPO، TrxR، SDH، GST و GR و سطح تیول را افزایش دادند.
اثرات تنظیمکننده سیستم ایمنی نیز مشاهده شد؛ بهطوریکه پیاز و کوئرستین موجب کاهش سیتوکینهای Th2 شامل IL-4، IL-5 و IL-13 و همچنین IL-6، IL-8، IL-10، IL-1β، TNF-α و سطح IgE شدند، اما سطح سلولهای CD4، میزان IFN-γ و نسبت IFN-γ / IL-4 (تعادل Th1/Th2) را افزایش دادند.
نتیجهگیری:
تاثیر پیاز و ترکیبات آن بر استرس اکسیداتیو، التهاب و سیستم ایمنی نشان داده شده و این امر بیانگر ارزش درمانی آنها در درمان بیماریهای مرتبط با استرس اکسیداتیو، التهاب و اختلالات تنظیم سیستم ایمنی است.
