
دادههای موجود نشان میدهد که فلاونوئیدهای مرکبات احتمالاً در برابر بیماریهای قلب و عروق (CVD) نقش محافظتی دارند. توانایی فلاونوئیدهای مرکبات در کاهش استرس اکسیداتیو، چربی خون بالا و التهاب، و همچنین بهبود عملکرد اندوتلیال، فشار خون شریانی و متابولیسم چربیها، میتواند مسئول نقش درمانی آنها در مقابله با آترواسکلروز و بیماریهای قلبیعروقی باشد.
مطالعات آزمایشگاهی (in vitro) و حیوانی (in vivo) نشان میدهند که فلاونوئیدهای مرکبات از آسیب سلولی ناشی از گونههای فعال اکسیژن (ROS) محافظت میکنند، چاقی و التهاب بافت چربی را کاهش میدهند و عملکرد پلاکتها را بهبود میبخشند. فلاونوئیدهای مرکبات مسیرهای سیگنالدهی مختلفی را که التهاب و فرآیندهای دیگری مانند مسیر NF-κB را کنترل میکنند، تعدیل میکنند.
مطالعات انجامشده روی مدلهای تجربی دیابت نشان میدهند که فلاونوئیدهای مرکبات در بهبود تحمل گلوکز، افزایش ترشح و حساسیت به انسولین، کاهش مقاومت انسولینی، کاهش تولید گلوکز در کبد و جذب گلوکز در روده، افزایش برداشت گلوکز توسط بافتهای محیطی، سرکوب التهاب و تعدیل فعالیت آنزیمها و ناقلهای دخیل در متابولیسم گلوکز و چربی مؤثر هستند.
فلاونوئیدهای مرکبات مسیرهای سیگنالدهی متفاوتی را که در چاقی و تمایز سلولهای چربی نقش دارند، تنظیم میکنند و بنابراین میتوانند برای توسعهٔ عوامل ضدچاقی اهمیت زیادی داشته باشند.
با توجه به افزایش چشمگیر تعداد بیماران دیابتی در جهان، نیاز به توسعهٔ داروهای ضد دیابت بیضرر، کارآمد و مقرونبهصرفه بیشتر احساس میشود. بنابراین، انجام مطالعات بیشتر و کارآزماییهای بالینی برای ارزیابی اثربخشی و کشف مکانیسم(های) عمل فلاونوئیدهای مرکبات در افراد سالم و بیماران توصیه میشود. نتایج این مطالعات میتواند مسیرهای جدیدی را برای توسعهٔ عوامل درمانی نوین باز کند.




